Wie loopt,loopt nooit alleen.
Altijd zijn er wel vogels,
altijd de wind
of de waterstromen,
de bronnetjes soms
... of passanten.
Altijd zijn er de bomen
en de wolken die je groeten
of de strakke,blauwe hemel.
En de zijwegen en kruispunten
die vragen om een keuze.
Altijd zijn er je gedachten
die meetrekken als engelen
of als duivels,die je plagen.
Alleen lopen bestaat niet.

Lopen brengt je ook altijd weer
op je innerlijke weg terug
en brengt je thuis.